Na żywo - życzenia noworoczne

NA ŻYWO
Stać w samotności
pod niebem gwiazd.
W deszczu zachwytów
i smutków mgłach
marzyć i wierzyć-
dążyć do gwiazd-
niech chmury jak
kołdry otulają nas,
by, choć na jawie,
jak we śnie
w siebie wierzyć i trwać!
Mieć siłę, by działać;
żyć naprawdę, nie spać!
[24.01.2012]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica


Tego życzę Wam wszystkim i każdemu z osobna oraz sobie samej nie tylko w Nowy Rok, ale także przez cały 2016 rok.

Czy zapomną?

CZY ZAPOMNĄ?
Czy zapomną tak jak oczy,
co widziały cały dzień,
ale podczas ciemnej nocy
zapomniały, wchodząc w sen,
że to ty, ty byłeś tam?
 
Choć to ty przeżyłeś dzień,
no i ty wyśniłeś sen,
oczy twoje nie chcą nocą znać
prawd tych przeżytych, poznanych za dnia.
Czy ci wszyscy, których znałeś,
zrobią to, gdy pójdziesz w piach?
 
Twój dzień znów zamyka oczy,
nie chcąc patrzeć, że wciąż śnisz.
Czy zapamięta ktoś, że istniałeś?
A może tylko się komuś śnisz
i znikniesz jak mydlana bańka,
gdy budzik obwieści początek poranka?
[08.2014]

 
Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Lekarstwo

LEKARSTWO
Kiedy nie chce mi się kompletnie nic,
zabijam czas po to, by żyć.
Myślami myśli popędzam
i ze zmęczenia już się zataczam.
W nicości konam z wycieńczenia,
próbując ożywić swe marzenia.
Poczułam, że on mi zaufał, więc i ja zaufałam sobie.
Teraz ufam jemu tak jak ufam sobie. 
Kiedy wątpię, iskierki nadziei na wietrze wygasają,
lecz dzięki zaufaniu, duszę mą płomyki wiary ogrzewają.
[29. listopada 2008]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica


Ten wiersz nie jest, ani nowy, ani genialny, ale jest niezwykle ważny
w kontekście mojej życiowej drogi. Człowiek, którego mam dziś zaszczyt nazywać swym przyjacielem, nauczył mnie ufać samej sobie i w pewnym sensie oswoił mnie ze światem.
Bez tego nie doszłabym tu, gdzie jestem. A jestem w miejscu, w którym nie żałuję żadnej z dotychczas podjętych decyzji, żadnego zwycięstwa, ani porażki i... chyba nie wsiadłabym do wehikułu czasu. Wolę wyznaczać sobie cele i dążyć do nich tu i teraz.