Ona śpi

ONA ŚPI

Znów proza życia

do długopisu mego lgnie.

Poezja zaś leży,

śpi na serca dnie.

Kiedy znów się obudzi?

Tak długo już o tym śnię!

Próbowałam ją budzić,

mówiąc, że bez niej smutno mi.

Odpowiedziała składnie,

jak ci, co są świadomi.

Cieszyłam się, że wraca,

odradza się powoli.

Po chwili patrzę na nią

i widzę … ona śpi!

[16.03.2018] 

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Nie raz, nie dwa

NIE RAZ, NIE DWA

Nie raz,

nie dwa,

gościła w myślach

moich

mgła.

Nie raz,

nie dwa,

chciałam iść

precz,

przed siebie,

w dal.

Nie raz,

nie dwa,

dałeś nadzieję

mi

że wartość,

którą sensem zwą,

nie jest ułudą

ani snem.

Nie raz,

nie dwa,

uśmiech Twój

latarnią morską

był mi

w mroczne dni.

Dziękuję Ci!

[18.06.2017]

Beata Sadzenica

Copyright by Beata Sadzenica

Istniejesz...

ISTNIEJESZ …

Nie chcę już spać,

by bez Ciebie trwać.

Pomóż mi żyć!

Postaraj się przy mnie być!

Pomóż mi oddychać

i radością w spokoju się opychać!

Twoje słowo ciepłe

rozproszy każdą mgłę.

Nie chcę się bać.

Chcę czuć, że tu jesteś,

istniejesz, oddychasz.

[18.06.2017]

Beata Sadzenica

Copyright by Beata Sadzenica

Ile twych łez?

ILE TWYCH ŁEZ?

Ile twych łez, ile twych snów

musi upłynąć, byś uwierzył znów,

żeś jest wart więcej niżeli tysiąc głów,

choć aby to wyjaśnić nie wystarczy mi słów?

Aby coś czuć nie wystarczy to wiedzieć,

ale czy da się to jakoś przekazać, powiedzieć?

Ja przecież nie mogę tak bezczynnie siedzieć!

Muszę ci pomóc życia nie przesiedzieć.

Powinieneś mieć szansę, by obudzić się.

Nie tkwić dłużej w letargu, tylko wyrwać się.

Musisz w końcu się ocknąć, nim czas pochłonie cię.

Nie mogę dłużej patrzeć, jak marnujesz się.

Spadasz w otchłań i toniesz, nie chcę zawieść cię.

Będę walczyć i wierzyć, że uratuję cię.

[25.04.2016]

Beata Sadzenica

Copyright by Beata Sadzenica