Niespokojny wiatr

NIESPOKOJNY WIATR
Po co ten wiatr tak pędzi i gna?
Czy on sam cel swej drogi zna?
Szumi, huczy, szeleści.
Pcha się wszędzie, gdzie się zmieści.

Szarpie ludzi, dachy zrywa.
Drzewa z ziemi wprost wyrywa.
Nagle ścichł i jakby zbladł,
jakby na kolana padł.

Naraz znowu huczy, szaleje.
Co się stało, że tak wieje?
Kogo szuka? Dokąd gna?

Okno lekko uchyliłam, bo za tlenem się stęskniłam.
Wiatr wskoczył na mnie przerażony, że w samotności skona
i zasnął jak dziecko, wtulając się mocno w me ramiona.
[13.06.2015]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Der Mondfreund

DER MONDFREUND
(Für JF, RR,
und für alle, die den Mond lieben)
 
Ich sehe den Mond gerne an,
denn ich weiß immer, was kommt dann.
Er gibt mir ein Geschenk. Ich nehm es gerne an,
weil in dem kleinen Päckchen nur Eines sein kann.
Der Mond ist unser Spiegel. Er sieht uns immer an.
Wenn Du ihn siehst, lächele ihn bitte an!
Da schenkt er mir das Lächeln, das er von Dir bekam.
(18.07.2013)

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica 


Diejenigen, die am wichtigsten für mich sind (außer Familie), sind meistens weit weg, aber wie singt "Onkel" Maffay (z.B. in "Für immer Freunde"), wir sehen doch denselben Mond.
Ich widme den Text vor allem diesen zwei Personen, dank denen ich einen Sonnenstrahl in jeder Tropfen des Regens finden kann. Das Werk ist auch mein "Danke" für Verwandten und Vertrauten von diesen Personen.

Ich würde mich freuen, wenn dieser Spielreim mindestens ein trauriges Wesen in gute Laune versetzen könnte.

Der Text würde wahrscheinlich nicht entstehen, wenn ich "Lied des Mondes" von P. Maffay nicht kannte.
 
--------------------------------------
Tak się jakoś złożyło, że od ludzi, na których mi najbardziej zależy (nie licząc najbliższej rodziny), dzielą mnie zazwyczaj kilometry. Tylko, że jak śpiewa "wujek" Maffay (np. w piosence "Für immer Freunde"), wszyscy widzimy ten sam księżyc.
Tekst poświęcam w szczególności dwóm osobom, dzięki którym potrafię znaleźć promień słońca w każdej kropli deszczu, ale nie tylko im. Ten utwór to także moje "dziękuję" dla tych, którzy są najbliżsi tej dwójce.

Chciałabym, by ta prosta rymowanka potrafiła podnosić kogoś na duchu tak, jak podnoszą mnie oni.

Tekst zapewne nie powstałby, gdybym nie znała piosenki "Lied des Mondes" P. Maffaya.

Śnić!

ŚNIĆ!
Wiem, nie mogę wciąż być we śnie,
Lecz ciągle się boję na myśl o tym, że mam zbudzić się.
We śnie jestem, żyję, pomagam.
Na jawie znikam, umieram, zawadzam.
Cóż poradzę, że urodziłam się …
Jeśli mam żyć, to pozwól mi być, jeśli nie, to zabij mnie- 
                                                        tylko o to proszę Cię.
[29. września 2008]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica


Tekst powstał kilka lat temu, a choć jakoś tam sobie z tym światem radzę, to w dalszym ciągu uważam, że ludzie powinni znacznie bardziej szanować innych i siebie. Myślę, że wszyscy byśmy na tym skorzystali.

Wiktoria

WIKTORIA
Idziemy drogą, nie wiedząc dokąd,
A na mecie tego maratonu
Zobaczą nas tylko ci,
Którzy jeszcze do niej nie dotarli …
Miejmy jednak nadzieję,
Że na krok przed końcem wyścigu
Poznamy odpowiedź na pytanie,
Czyśmy zwycięzcy czy może przegrani.
A szczęśliwym będzie na wieki,
Kto ułamek sekundy przed dobiciem do mety
Wiktorię chwyci w ramiona,
By z radością w sercu na jej piersi skonać.
[21.07.2012]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Smakosz

SMAKOSZ
Idziemy, ale gdzie …
Dążymy do … któż to wie …
Cóż celem tej podróży …
Z kart czy z gwiazd ktoś jej sens wywróży …
Jaki jest w tym sens …
Ktoś ugryzł tajemnicy tej kęs …
[1. października 2008]


Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Otworzyć oczy

OTWORZYĆ OCZY
Gdy Twój dzień zamyka oczy,
nie chcąc patrzeć, że wciąż śnisz,
zagryź zęby, otwórz oczy
i do słońca rękę zbliż, 
niech roztopi Twe zwątpienie,
sparzy strach, wysuszy łzy.
Nie bój się otworzyć oczy.
Śniłeś po to, aby żyć.
Miej odwagę sobą, tym ze snów swych, być.
[19.07.2014]

 
Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Opętana strachem

OPĘTANA STRACHEM
Dusza ma znów cierpi dziś katusze.
Świadomość mnie dręczy jak rosyjskie katiusze.
Nie mogę się ruszyć, choć tkwiąc w miejscu się duszę.
Dlaczego wszystko, co cenne, w końcu stracić muszę?

Wiem, wiem, zostaną zawsze w pamięci.
Z duszy ani z serca nikt ich nie wykręci.
Próbuję i próbuję aż w głowie mi się kręci,
obaw rozwiać nie umiem, mimo szczerych chęci.

Obraz ciągle przed oczami blednie.
Myśli zawracają i stają bezwiednie
na tej samej kwestii: że to wszystko zwiędnie.

Powinnam się cieszyć i skakać z radości.
Nie każdy ma za kumpli takich fajnych gości.
Lecz mnie ta tęsknota przedwczesna hamuje
i nie skaczę z radości, choć ją przecież czuję.
[19.11.2014]


Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Dreszcze

DRESZCZE
To zimno … tak od środka …
to samotność, która ogarnia cię
i wyciska z twoich oczu łzy.
Zimno … pustka, która wypełnia cię
                  aż po skóry wierzch.
Ona wie lepiej niż ty sam,
dlaczego tak piekielnie smutno ci,
choć tego, co ty, nie zdobył chyba nikt.
Największe marzenie, spełniony sen …
A jednak smutno ci,
bo rzeczywistość próbuje wymazać twe sny.
Od kiedy sen jawą się stał,
gdy znika on, to znikasz i ty;
zastygasz od środka,
z oczu płyną ostatnie łzy.
Uśmiechasz się, bo wiesz, że wygrałeś,
a jednak płyną łzy.
Znikasz … rozpływasz się i ty,
gdy czas we wspomnienia
                    przetapia twe spełnione sny.
[20.06.2014]


Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Tort

TORT
Niebieskie linie na białym tle,
znów przed pustą kartką ze strachu się kulę.
Uzbrojona w długopis przez swe smutki brnę.
Z wiarą dotrę do celu, lęki na bok pchnę.
Choć niewielu w to wierzy, ja nie ugnę się.
Tylko dzięki marzeniom życie ciągle ma sens.
Jeśli przestanę dążyć, w otchłań stoczę się.
Muszę walczyć i wierzyć, że ugryzę choć kęs
z tortu dla zwycięzców, jeśli taki jest.
[6.03.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica


Tym razem coś świeżego, nie jakieś odgrzewane schabowe ;-)

Przy okazji polecam utwory:
"Walcz" IRA
"Niepisane" Bracia
"Ain't Enough" Gotthard
"I'll Never Grow Up" Twisted Sister

Zanim umrzesz

ZANIM UMRZESZ
Zanim umrzesz,
cztery kroki naprzód zrób:
swe zmartwienia i porażki zgub,
by cię nie gryzły korniki w grób.
Przyznaj się do swych błędów lub
by je prędko naprawić uczyń kilka prób.
Pozwól swoim wrogom założyć własny klub,
bo od takich frajerów więcej wart nawet drób.
Podziękuj przyjaciołom, to ludzie pełni chlub.
Bez nich nie byłbyś sobą i niewiele byś mógł.
[4.03.2016]


Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica