Szklana kula

SZKLANA KULA
Jak w szklanej kuli żyjesz wciąż.
Zamkniętej, że nie wpełźnie wąż,
więc aby cud się w życie wkradł,
uchyl choć okno, żeby wpadł.

Twój świat jak szklana kula jest,
kręci się w kółko i ty też.
Nie możesz poddać się w tej grze.
Głupim obawom powiedz: nie!

Jak w szklanej kuli żyjesz wciąż.
Zamkniętej, że nie wpełźnie wąż,
więc aby cud się w życie wkradł,
uchyl choć okno, żeby wpadł.

Nie bój się ufać, kochać, mieć!
Czasem wystarczy tylko chcieć,
mieć wiarę, by odważyć się
zaufać tym, co nie zdradzą cię.
[25.05.2012]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Gra

GRA
I już mi nie jest siebie brak,
gdy czuję łez słony smak.
Powietrze mierzwi włosy me.
Wiatr tuli mnie, jak we śnie.
Nie chcę już nigdy budzić się,
pędzić donikąd tak we mgle.
Nie chcę! Nie chcę!
Chcę poczuć znów, jak płynie krew.
Chcę poczuć znów, że żyję też.
Muszę odnaleźć gry tej sens,
by martwą nie obudzić się.
[13.01.2013]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica 

W kratkę

W KRATKĘ

Żyję dla marzeń.

Żyję, bo wierzę, że kiedyś się spełnią.

Choć czasem trudno jest wierzyć w marzenia:

gdy nic Ci nie wychodzi,

gdy wszystko się wali,

gdy w drewnianej chacie

cegłówką obrywasz w głowę,

to pamiętaj, aby zachować

choć jedną iskierkę,

choć jeden malutki płomyk nadziei.

Nic nie jest tylko czarne ani tylko białe.

Życie jest w kratkę.

Jeden delikatny podmuch wiatru

może sprawić, że iskierka stanie się częścią

olimpijskiego znicza, a płomyk nadziei

będzie światłem, które oświetli drogę

do upragnionego celu.

Wszystko w życiu się zmienia,

dlatego warto jest wierzyć w marzenia.

[2004(?)/ 2005(?)]

Beata Sadzenica

Copyright by Beata Sadzenica

Znów wklejam starocie, ale czasami mój nastrój zgrywa się z nimi na tyle, że tylko wklejając coś, co powstało dawno temu mogę przekazać Wam swoje myśli.

Od czasu powstania tego wiersza minęło ponad dziesięć lat. W międzyczasie zmieniło się niemal wszystko. Udało mi się też spełnić swoje największe marzenie (i to dwukrotnie!). Dzięki temu nadal jestem po tej stronie chmur (aluzja do utworu Braci "Po drugiej stronie chmur" - przyp. red ;-) ).

Mimo, że nie podoba mi się moja codzienność, jestem dumna z tego, co udało mi się osiągnąć i cieszę się z tego, jaka jestem. Choć w wielu sytuacjach przygniata mnie bezradność, wiem, że jestem silna, bo czuję, że jestem w stanie przetrwać wszystko, jeśli mam cel (znowu polecam "Auf dem Weg zu mir" P. Maffaya). A że "jestem dziecinna" i wciąż mam marzenia, w które chcę wierzyć, rzeczywistość prędko się ze mną nie upora.

Tekst "W kratkę" koresponduje m.in. z wierszem J. Twardowskiego "Podziękowanie".

Uwaga wielbłąd!

UWAGA WIELBŁĄD!
Ludzie często mylą słowa:
        Patrzeć i widzieć;
        Słyszeć i słuchać.
To jeden z wielbłądów ludzkości.
Jeśli nie chcesz krzywdzić zwierząt ani ludzi, pamiętaj:
        Gdy patrzysz, nie zawsze widzisz;
        Gdy słyszysz, nie zawsze słuchasz.
Aby nie urazić żadnego wielbiciela wielbłądów zaznaczam, że:
        Wielbłąd nie jest wielbłądowi równy,
        Nie wszystkie są złe, niektóre są całkiem miłe,
        Nawet te jadowite nie muszą kąsać śmiertelnie.
[I połowa 2007]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica