Przygoda zwana życiem

PRZYGODA ZWANA ŻYCIEM
Przygoda, zwana życiem,
jak pociąg szybko mknie
i zwalnia zwykle wtedy,
gdy najmniej tego chcesz.

Gdy wlecze się ta chwila,
która tak bardzo rani Cię,
poszukaj w swoim sercu
momentów, które oczyszczą Twą krew.

Głęboko w duszy Twej
marzenia wyryte są.
Zaufaj swym pragnieniom!

Sny mają wielką moc,
więc zaufaj swym pragnieniom,
niech będą Twą inspiracją.
[15.05.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Hmm... a może by tak posłuchać utworu "Lokomotywa do nieba" z płyty Jacka Krzaklewskiego "Jeszcze więcej kurzu". Słowa napisała Barbara Łuszczyńska, a zaśpiewał Czarek Zybała-Strzelecki. Na ten utwór trafiłam, szperając w poszukiwaniu dzieł Jacka Krzaklewskiego. Raczej rzadko słucham muzyki instrumentalnej, bez tekstu i choćby jednego ludzkiego głosu, ale muzyka pana Jacka potrafi budzić obrazy w mojej głowie i nie jest zbyt męcząca. Dlatego zaczęłam szukać i warto było.

O ile mnie oczy nie mylą, to teledysk do "Lokomotywy do nieba" nakręcono z wykorzystaniem wrocławskiej rzeźby o nazwie Pociąg do nieba.

Nie jestem na sprzedaż

NIE JESTEM NA SPRZEDAŻ
Uważaj! Nie jestem na sprzedaż.
Ciężko Ci będzie mnie przekonać,
jeśli zamiast być coś mi dasz.

Nie przynoś fiołków.
Nie przynoś żonkili.
Niech to wspólny czas życie nam umili.

Nie przynoś diamentów.
Nie przynoś róż.
Mam tych zwyczajów dosyć już.

Nie przynoś prezentów.
Nie przynoś obietnic.
Nikt nie zyskuje na tym nic.

Przynieś mi szczęście.
Przynieś mi łzy.
Najważniejsze, byś to był prawdziwy Ty.
[17.05.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Pobudka z rzeczywistości

POBUDKA Z RZECZYWISTOŚCI

Znów budzę się w nicości strachem opętana,

że ta przyjaźń to była zwykła fatamorgana.

Ma dusza spragniona więdnie od rana.

Dusi mnie blask słońca, upadam na kolana.

Łzy bardzo gorące ciekną mi po twarzy.

Oddech zamiast chłodzić, skórę moją parzy.

Pobudka z rzeczywistości ciągle mi się marzy.

Wiara we mnie nie płonie, lecz nadzieja się żarzy.

Nie porzucę swych marzeń, snów też nie zostawię.

Znajdę butlę z tlenem i duszę swą wybawię,

zanim wśród uczuć utonie jak ta kaczka w stawie.

Pijana niemocą i sparzona smutkiem

będę walczyła, by przyjaźń nie była krasnoludkiem.

Jeśli też wierzysz w przyjaźń, nie czuj się wyrzutkiem.

[12.05.2016]

Beata Sadzenica

Copyright by Beata Sadzenica

Ludzi, którzy nie wierzą w przyjaźń należy się raczej wystrzegać niż na nich polegać, bo nie wierzą w przyjaźń ci, którzy nie mogą mieć przyjaciół. Tak się składa, że przyjaźń wymaga wzajemności, więc aby móc mieć przyjaciela, trzeba samemu potrafić nim być. Dlatego nie wierzą w nią ci, którzy są nieodpowiedzialni, którzy nie są godni zaufania, którzy nie potrafią cieszyć się czyimś szczęściem, są zawistni i nieposiadający empatii.

Dlatego jeśli ktoś Ci mówi, że jesteś dziecinny, skoro wierzysz w przyjaźń, to nie przejmuj się, bo gbur, który Ci to powiedział zupełnie nieświadomie sprawił Ci spory komplement. Dlaczego dzieci wierzą w przyjaźń? Bo są mniej zepsute fałszem powszechnym w naszym świecie.

Jeśli wierzysz w przyjaźń, jesteś człowiekiem dojrzałym emocjonalnie, odpowiedzialnym, godnym zaufania, cieszy Cię szczęście bliskich Ci osób, jesteś empatyczny - uważasz, że powinieneś się tym martwić?

Chcę być Twoim krasnoludkiem

CHCĘ BYĆ TWOIM KRASNOLUDKIEM
Chcę być Twoim krasnoludkiem.
Wiem, że potrafisz walczyć i to z dobrym skutkiem,
więc uśmiechnij się i wygraj też ze swym smutkiem.

Nie myśl o ludzkim jadzie, który Twą duszę truje.
Skup się na swoim celu, niech Cię zmotywuje.
Zrób spacer po wspomnieniach, weź oddech i poczuj je.

Ci, którzy wierzą w przyjaźń tak jak w krasnoludki,
mogą szukać spokoju tylko w butelce wódki.
Jeśli nie wierzysz w przyjaźń, jesteś jak oni malutki.

Jeśli czytasz teraz moje słowa,
niech się duma Twoja schowa,
a pomogę Ci walczyć ze smutkiem,
bo chcę być Twoim krasnoludkiem.
[12.05.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica


Ludzie często uważają, że wiara w przyjaźń jest jak wiara w krasnoludki - naiwna i dziecinna. Traktują przyjaźń jak bajkę, która jest dobra dla dzieci, ale w którą nie wypada wierzyć, gdy jest się dorosłym. Tylko, co to według nich znaczy być dorosłym? Nie mieć marzeń? Nikomu nie ufać? Nie znać wartości innej niż pieniądz? Czy naprawdę o to chodzi w byciu dorosłym? Nie sądzę. Dla mnie to zdecydowanie niedorosła postawa.

Otulona słowem

OTULONA SŁOWEM
Dziś znów otulona słowem
niczego więcej nie chcę-
tylko tej chwili tak krótkiej
i zarazem długo żyjącej w pamięci.
Słowo mego przyjaciela
jak ramię, które smutki odpędza
i strach zabiera.
[25.06.2010]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Chcę Ci powiedzieć

CHCĘ CI POWIEDZIEĆ
Tak bardzo …
Tak bardzo Cię kocham,
Że czasem, aż Cię nienawidzę!
Byłaś ze mną kiedyś,
Byłaś ze mną tu i tam …
Jesteś ze mną teraz,
Jesteś ze mną tu i tam …
Będziesz ze mną zawsze,
Będziesz ze mną tu i tam …
Byłaś, jesteś, będziesz- dla mnie …
Dziękuję
I pragnę się odwdzięczyć Tobie.
Chcę, byś zawsze była szczęśliwa,
Lecz ja - człowiek, cóż mogę Ci dać?
Nie mam gwiazdy z nieba, ani rybki złotej.
Nie mam dla Ciebie nic, prócz siebie.
Dlatego
Ja byłem, jestem, będę- dla Ciebie …
Więc bądź! Bądź, Miłości ma,
Bym i ja mógł być …
Żyj, bądź, oddychaj, śmiej się i trwaj, kochana Poezjo!
[11. marca 2008]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Bezsilna

BEZSILNA
Rozłóż ramiona swe,
po prostu obejmij mnie,
pod Twym ramieniem schronię się,
tam mocno wtulę się,
by poczuć spokój, choć przez chwilę,
a nim na długo się posilę.
[15.02.2010]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Cena spełnienia

CENA SPEŁNIENIA
za Twój szczery uśmiech
         oddam swoje serce
za jeden szept
         jedno milczenie
za duszę Twą
         całe istnienie
za jedno Twe objęcie
         oddam się na ścięcie
[10.04.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica