Iskierka nadziei

ISKIERKA NADZIEI
Lux in tenebris lucet
Posłuchaj nadziei
Nadzieja mieszka w nas
Lux in tenebris lucet
Gdy błądzisz w ciemnej mgle
Gdy chłód nicości ogarnia Cię
Pamiętaj aby marzyć
Lux in tenebris lucet
Nie trać nigdy nadziei
Choćby zdawała się mdleć
Zachowaj ją w głębi serca
Lux in tenebris lucet
Każde przyjemne wspomnienie
Może ożywić Cię
Pamiętaj o najważniejszym
Lux in tenebris lucet
Gdy idziesz stromym zboczem
W ciemną noc
Jedno miłe wspomnienie sen
Lux in tenebris lucet
Niech zawsze prowadzi Cię
[3.11.2011]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Exegi monumentum

EXEGI MONUMENTUM
Ten błogi spokój, który ogarnia cię,
gdy tak siedzisz, a obok ktoś,
z kim milczeć mógłbyś nawet cały dzień,
czując, że jesteś i że on też jest.
Zaufanie ma ogromną moc-
łączy, daje nowe życie, gdyś od śmierci o włos.

Przyjaźń prawdziwa wiecznie trwa,
choćby tylko we wspomnieniach i snach.
Przyjaciel nigdy nie umiera sam.
Jeśli jeden żyje, to i drugi trwa.
Póki jeden drugiego w swoim sercu ma,
żaden z nich nie umiera.

Przyjaciel to ten, który twą duszę zna,
a kiedy ciało odejdzie, gdy je pochłonie czas,
dusza będzie żywa, dzięki jednemu z was.
Póki żyje pamięć ta, co prawdę zna,
żyje też osoba.
I to jeszcze jak!

Przyjaźń prawdziwa wiecznie trwa,
choćby tylko we wspomnieniach i snach.
Przyjaciel nigdy nie umiera sam.
Jeśli jeden żyje, to i drugi trwa.
Póki jeden drugiego w swoim sercu ma,
żaden z nich nie umiera.
Póki żyje pamięć ta, co prawdę zna,
żyje też osoba.
I to jeszcze jak!
[15.07.2011]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica 

Komiwojażer

KOMIWOJAŻER
Poeto, nie bądź komiwojażerem!
Jeśli chcesz zapłaty innej niż pamięć,
dla mnie jesteś zerem.
Jeśli to monety budzą w tobie chęć,
aby pisać wiersze,
to bardziej niż ciebie, cenię sobie wszę.

Nie próbuj się sprzedać!
Spróbuj zapaść w pamięć,
a mogę obiecać,
zyskasz razy pięć:
Przed mamą, przed bogiem,
przed kumplami też,
przed ludźmi obcymi,
przed sobą, jeśli chcesz.
Niech to będzie twój cel!

Poeto, nie bądź komiwojażerem!
Dawaj ludziom wiarę!
Bądź ich bohaterem!
Obudź w nich marzenia,
To klucz twego spełnienia.
Bądź ich drogowskazem!
Pokaż sens bycia razem!

Nie próbuj się sprzedać!
Spróbuj zapaść w pamięć,
a mogę obiecać,
zyskasz razy pięć:
Przed mamą, przed bogiem,
przed kumplami też,
przed ludźmi obcymi,
przed sobą, jeśli chcesz.
Niech to będzie twój cel!
[11.03.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica 

PS

Nie widzę nic złego w samym pisaniu na zamówienie ani nawet w pisaniu za pieniądze. Najważniejsze, aby nie zapomnieć "że pieniądz to środek a nie cel" ("Wystarczy chcieć" - piosenka wykonana została po raz pierwszy w 2006 roku przez grupę polskich artystów przy okazji dziesięciolecia istnienia Fundacji Polsat).

Oczy nienawiści

OCZY NIENAWIŚCI
Pamięci Michaela Clarke'a Duncana,
odtwórcy roli Johna Coffeya w filmie „Zielona mila”

Jakiś frajer sadza go na stołku,
pasy zapina, zmawia pięć paciorków.
On idzie pod prąd!
Ciekawy tego będzie finał,
gdy się okaże, że to nie jego wina.
Dadzą mu azyl, przewiozą czarną limuzyną,
a egzekutor z wrażenia wypije całe wino.
Czy się poczuje lepiej, ten kto zginął,
bo świadek wszystko widział i na niego skinął?

Wielki czarny facet
w kałuży białej krwi
siedzi groźnie na tyłku,
lejąc krokodyle łzy.

Już biegną ze strzelbami,
rozszarpać chcą go lwy:
„Zasłużył na swój los,
zabierzmy go na stos!”
Nie ważne kto, nie ważne jak.
On szedł pod prąd, bo oni chcieli tak.

Wielki czarny facet
w kałuży białej krwi!
„Zabijmy go dwa razy,
niech cierpi tak jak nikt!”

Wielki czarny facet
w kałuży białej krwi
siedział groźnie na tyłku,
lejąc krokodyle łzy.

Wielki czarny facet
w kałuży białej krwi
siedział groźnie na tyłku,
lejąc krokodyle łzy.
[I połowa 2012]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Przez ostatni tydzień często chodzą mi po głowie zmarli ludzie, więc dziś, gdy rozglądałam się wśród starych tekstów, postanowiłam wydobyć na światło dnia właśnie ten. Choć akurat ostatnio "chodzili za mną" głównie ci zmarli, których nazwiska widnieją w bocznej kolumnie mojego bloga, nie Michael Duncan.
Tak czy inaczej, skoro kiedyś na bazie jego (niejedynej dobrej) roli napisałam tekst, to niewątpliwie ten pan zasłużył, by wspomnieć tu o nim chociaż jeden raz.

Szanse

SZANSE
Tęsknię za czasem, kiedy żyłam.
Tułaczką w niebycie bardzo się zmęczyłam.
Tęsknię za czasem, gdy oddychałam.
Tęsknię za czasem, gdy na wiadomość czekałam.
Tęsknię za czasem, gdy świeże wspomnienia miałam.

Czasami marzę o tym, by zapomnieć,
by schować się w cieniu i więcej nie istnieć.
Wtedy podnoszą mnie najlepsze wspomnienia -
te chwile, gdy czułam sens własnego istnienia;
chwile, gdy znałam swoje miejsce w świecie.
Lepiej być piątym kołem, niżeli zwykłym śmieciem.

Nie mam pewności, że nic wspaniałego już nie spotka mnie,
bo tego, co najchętniej wspominam, też nie spodziewałam się.
To ja decyduję, ile pięknych chwil jeszcze spotka mnie,
więc nie dbam o to, co złe i poraniona codziennością wciąż podnoszę się.
Jeśli tęsknię, to znaczy, że coś wspaniałego w życiu spotkało mnie.
Upadam, lecz wstaję, więc ciągle mam szanse osiągnąć każdy cel.
[12.06.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Gdy pisałam ostatnią linijkę tego tekstu, przyszła mi do głowy piosenka Perfectu "Bujanie w obłokach". Ja też "Czasem myślę, co by stało się, gdyby bocian, co mnie niósł, przez pomyłkę, wybrał inny dom, gdzieś daleko stąd (...)" i gdy tak myślę, to niczego nie żałuję "(...)bo jest paru ludzi, bo jest parę w życiu dobrych chwil(...)" ("Parę chwil" IRA) i jak śpiewa "wujek Krzyś": "Za krótki dzień, za mało słów, litości czas oszczędza już, a z każdym krokiem mam większy smak na życie. Nie umiem załamywać rąk, żałować, że już przeszło coś, gdy tyle jeszcze w nas czeka na odkrycie.(...)" ("Przytul mnie życie" Krzysztof Krawczyk).

Za dużo chcę jeszcze osiągnąć, żebym mogła przejmować się tym, czego nie udało mi się zdziałać. Jak mówi niemieckie przysłowie: "kto walczy, może przegrać, kto nie walczy, już przegrał."

Choć może wielu uzna to za dziecinne, ja wciąż wierzę, że "Przeżyję to, co jest mi niepisane. Nigdy już nie zrobię nic na pamięć. Właśnie to, co dane mi nie było, przeżyję to, tak by się nie skończyło!" ("Niepisane" Bracia), bo "Marzyć trzeba, by nie umknął cel. Nasze szanse nieskończenie wielkie są. Przyszłość wieczną niewiadomą jest. Aby znokautować los, trzeba mocno wierzyć, że jutro świat nas pokocha, z nieba sypnie się grosz, pobujamy w obłokach, tacy wolni od trosk" ("Bujanie w obłokach" Perfect).

Nie poddawaj się!

NIE PODDAWAJ SIĘ!
Gdy dusza topnieje ze smutku,
to z oczu leją się łzy
i z nosa cieknie bez końca.
Znajdź cel, który wart jest walki,
byś cały nie stopił się Ty.

Pomyśl o szczęściu, które wypełni Cię
w chwili, gdy spełnisz swój sen.
Przypomnij sobie najlepsze wspomnienie;
ten moment, który powinien przez wieczność trwać;
dla niego warto jest żyć;
dla niego warto kolejny raz z wyra wstać.

Nigdy nie wiesz, kiedy zdarzy się coś,
co szczęściem po brzegi wypełni Cię.
Nie czekaj na tę chwilę, ale też nie poddawaj się.
Nikt nie wie, ile sił jeszcze w Tobie jest.
Przetrwasz wbrew wszystkiemu, jak długo tylko chcesz.
Zachowaj spokój i nie poddawaj się.
Pozwól Fortunie, by miło zaskoczyła Cię.
[07.06.2016]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica

Koncert dla dusz

KONCERT DLA DUSZ
Siedzę cicho na nagrobku
obok świeca ciepła płonie.
Ziemia pachnie wciąż popołudniowym deszczem.
Ptaki śpiewają wesoło jeden przez drugiego.
Ten koncert wokół szczątków zmarłych
lepszy jest od Bacha i Mozarta,
od Beethovena i McCartneya.
Te głosy, śpiewy z prawa i z lewa,
którym wtórują czasem nawet drzewa,
to jest mieszanka idealna, nie byle jaka breja.
Każdy tu nuty swoje zna.
Tu można żyć i umrzeć można.
Myśli są czyste i spokojne.
Nie ma tu miejsca na codzienną wojnę,
gdzie jeden drugiemu za plecami
ostrze w duszę wbija.
[20.06.2015]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica