*** (I tylko księżyc...)

*** (I tylko księżyc …)
I tylko księżyc dodaje mi sił.
Ten przyjaciel mój z rzeki wspomnień pił.
Daje siłę i wiarę mi,
że dam radę,
że wystarczy mi sił,
by oddychać;
by się zatrzymać;
by trwać;
by nie zrobić głupoty;
by pułapki losu jak domki z kart kłaść;
by nie dać się ograć
i trwać;
w swojej drodze nie na oślep,
lecz z wyczuciem,
choćby po omacku, dreptać;
nie galopem po trupach
prosto w ścianę gnać,
lecz powoli, z rozmysłem,
drogą serca iść;
by nie zbłądzić zbyt mocno
i nie wpaść w otchłań dziś,
bo nie warto przegrać,
stracić marzenie
i nie mieć o czym śnić.
Trzeba ostrożnie i wytrwale stąpać,
by w lawinie gniewu własnego
snów swych nie wykąpać.
Marzenia dają sens,
odcedzają tlen.
Nie ryzykuj ich straty,
bo jeśli przegrasz bez walki,
to nie podniesiesz się!
I tylko księżyc dodaje mi sił.
Ten przyjaciel mój z rzeki wspomnień pił.
Daje siłę i wiarę mi,
że dam radę,
że wystarczy mi sił.
[05./06.06.2017]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica