SZKLANA KULA
Jak w szklanej kuli żyjesz wciąż.
Zamkniętej, że nie wpełźnie wąż,
więc aby cud się w życie wkradł,
uchyl choć okno, żeby wpadł.
Twój świat jak szklana kula jest,
kręci się w kółko i ty też.
Nie możesz poddać się w tej grze.
Głupim obawom powiedz: nie!
Jak w szklanej kuli żyjesz wciąż.
Zamkniętej, że nie wpełźnie wąż,
więc aby cud się w życie wkradł,
uchyl choć okno, żeby wpadł.
Nie bój się ufać, kochać, mieć!
Czasem wystarczy tylko chcieć,
mieć wiarę, by odważyć się
zaufać tym, co nie zdradzą cię.
[25.05.2012]
Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica
Kamień leżący nieruchomo na poboczu zniknie przysypany milionem swoich mniejszych braci, którzy nie bali się unieść na wietrze i polecieć. Nie bój się marzyć ani śnić, tylko nie zapomnij być!
poniedziałek, 25 lipca 2016
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Archiwum bloga
-
▼
2016
(56)
- ► października (2)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz