Gra

GRA
I już mi nie jest siebie brak,
gdy czuję łez słony smak.
Powietrze mierzwi włosy me.
Wiatr tuli mnie, jak we śnie.
Nie chcę już nigdy budzić się,
pędzić donikąd tak we mgle.
Nie chcę! Nie chcę!
Chcę poczuć znów, jak płynie krew.
Chcę poczuć znów, że żyję też.
Muszę odnaleźć gry tej sens,
by martwą nie obudzić się.
[13.01.2013]

Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica