ODDECH WIATRU
Deszczem pachnie wiatru oddech.
Powietrze snuje się leniwie
niczym człowiek zmęczony ciężkim dniem.
Próbuję wziąć głęboki wdech.
Tlen też się nie spieszy,
by przez krwiobieg biec.
Wlecze się jak ślimak
próbujący przed stopą zbiec.
Ludzki świat pędzi wciąż,
mimo że natura zwolniła dziś bieg,
by jej przy zszywaniu wyszedł równy ścieg.
Przystań choć na chwilę!
Przerwę zrób i rozejrzyj się,
nim z Twojego życia nie zostanie cień!
[12.07.2018]
Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz