A…
Tak sobie myślę dłuższy czas,
czy wszystko gra.
Już od godziny siedzę tu,
by spytać Cię: ça va ?
Nie wiem dziś, co robić mam,
gryzie mnie tęsknoty ząb.
Choć wkoło skwar,
to w sercu ziąb
i nie wiem już czy jeść, czy spać…
Nie chce mi się…
Czuję głód i zmęczenie wzbiera.
Móc tylko siedzieć i słuchać Cię.
Tego teraz najbardziej pragnę.
Ile bym dała, by móc tak trwać…!
Nie ma takiej ceny,
nie ma tyle złota na tym świecie,
by w zamian za nie oddać Cię,
bo nic tak cenne nie jest,
jak czuć, że dla najważniejszych ważnym się jest.
[15.07.2011]
Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz