Tęsknię za czasem, kiedy żyłam.
Tułaczką w niebycie bardzo się zmęczyłam.
Tęsknię za czasem, gdy oddychałam.
Tęsknię za czasem, gdy na wiadomość czekałam.
Tęsknię za czasem, gdy świeże wspomnienia miałam.
Czasami marzę o tym, by zapomnieć,
by schować się w cieniu i więcej nie istnieć.
Wtedy podnoszą mnie najlepsze wspomnienia -
te chwile, gdy czułam sens własnego istnienia;
chwile, gdy znałam swoje miejsce w świecie.
Lepiej być piątym kołem, niżeli zwykłym śmieciem.
Nie mam pewności, że nic wspaniałego już nie spotka mnie,
bo tego, co najchętniej wspominam, też nie spodziewałam się.
To ja decyduję, ile pięknych chwil jeszcze spotka mnie,
więc nie dbam o to, co złe i poraniona codziennością wciąż podnoszę się.
Jeśli tęsknię, to znaczy, że coś wspaniałego w życiu spotkało mnie.
Upadam, lecz wstaję, więc ciągle mam szanse osiągnąć każdy cel.
[12.06.2016]
Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica
Gdy pisałam ostatnią linijkę tego tekstu, przyszła mi do głowy piosenka Perfectu "Bujanie w obłokach". Ja też "Czasem myślę, co by stało się, gdyby bocian, co mnie niósł, przez pomyłkę, wybrał inny dom, gdzieś daleko stąd (...)" i gdy tak myślę, to niczego nie żałuję "(...)bo jest paru ludzi, bo jest parę w życiu dobrych chwil(...)" ("Parę chwil" IRA) i jak śpiewa "wujek Krzyś": "Za krótki dzień, za mało słów, litości czas oszczędza już, a z każdym krokiem mam większy smak na życie. Nie umiem załamywać rąk, żałować, że już przeszło coś, gdy tyle jeszcze w nas czeka na odkrycie.(...)" ("Przytul mnie życie" Krzysztof Krawczyk).
Za dużo chcę jeszcze osiągnąć, żebym mogła przejmować się tym, czego nie udało mi się zdziałać. Jak mówi niemieckie przysłowie: "kto walczy, może przegrać, kto nie walczy, już przegrał."
Choć może wielu uzna to za dziecinne, ja wciąż wierzę, że "Przeżyję to, co jest mi niepisane. Nigdy już nie zrobię nic na pamięć. Właśnie to, co dane mi nie było, przeżyję to, tak by się nie skończyło!" ("Niepisane" Bracia), bo "Marzyć trzeba, by nie umknął cel. Nasze szanse nieskończenie wielkie są. Przyszłość wieczną niewiadomą jest. Aby znokautować los, trzeba mocno wierzyć, że jutro świat nas pokocha, z nieba sypnie się grosz, pobujamy w obłokach, tacy wolni od trosk" ("Bujanie w obłokach" Perfect).
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz