PISZ WIERSZE
Gdy za oknem szumi wiatr,
Gdy deszcz się leje, jak z wiadra,
Gdy piorunów słychać grzmoty,
Gdy ogarnia Cię samotność i smutek,
To zapal światło, weź kartkę i długopis,
Usiądź w ciepłym kącie
I pisz wiersze. Przelej swe uczucia na papier.
Wtedy Twoje smutki i żale odejdą w zapomnienie
I zostanie po nich tylko
Niemiłe wspomnienie…
[2002(?)]
Beata Sadzenica
Copyright by Beata Sadzenica
Jeden z niewielu utworów, które pozostały z czasów, gdy miałam mniej niż 14 lat (kiedyś było tego sporo, ale był też taki moment, w którym spaliłam wszystko, co wpadło mi w ręce... Potem była tylko pustka). Dzisiaj, naście lat później, ten tekst jest chyba równie aktualny jak wtedy.
Kamień leżący nieruchomo na poboczu zniknie przysypany milionem swoich mniejszych braci, którzy nie bali się unieść na wietrze i polecieć. Nie bój się marzyć ani śnić, tylko nie zapomnij być!
piątek, 26 lutego 2016
Subskrybuj:
Komentarze do posta (Atom)
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz